Theeplantages en ‘mossy forest’ in Cameron Highlands

Maleisië deel 3 – lees meer over Kuala Lumpur en Taman Negara

TJ Lodge in Cameron Highlands
In ongeveer zes uur reis je in Maleisië per bus via Jerantut van Taman Negara naar de Cameron Highlands. Daar aangekomen werden wij afgezet in Tanah Rata, een van de drie kleine plaatsjes in deze regio. We kozen er voor de accomodatie aangeboden door het bureau waar de buschauffeur ons afzette. TJ Lodge, een guesthouse op de derde verdieping van wat lijkt op een soort appartementencomplex. De eigenaren wonen er zelf ook en naast hun travel agency verhuren ze daar een aantal kamers. Prima kamers overigens, ruimer en schoner dan wat we tot nu toe tegenkwamen voor een prijs van RM50 (ongeveer €10,-).

Wandelen in de Cameron Highlands
Om de Cameron Highlands te ontdekken is het handig om een tour te boeken bij een van de vele travel agencies. Maar omdat het al wat later werd besloten wij die dag alleen nog een van de vele wandelingen te doen. Vanuit Tanah Rata heb je namelijk de keuze uit 14 verschillende routes variërend in lengte en moeilijkheidsgraad. Met onze conditie, zeker na een lange dag bussen, kozen we voor een eenvoudige route, maar het is ons niet gegund.. Eenmaal buiten het centrum kwamen we terecht in een flinke stortbui die er duidelijk niet snel mee zou stoppen.

Het wandelen werd dus relaxen in de kamer om vervolgens bij een Thais eettentje langs de weg wat te eten. Overigens hoef je hier niet bang te zijn dat je eetmogelijkheden beperkt zijn tot Thais, Indiaas, Chinees of elk ander Aziatisch voedsel. Het plaatsje is gevuld met restaurantjes variërend van een wannabe Kentucky Fried Chicken tot een Hollandse tent waar je zelfs terecht kunt voor je (on)nodige dosis frikadellen…

Theeplantages en Gunung Brinchang
De volgende dag vonden wij het tijd voor een tour door de regio. We boekten de zogenoemde ‘Adventure Tour’ bij TJ travels en vertrokken om 09.00 uur om bij de eerste stop te genieten van het schitterende uitzicht over de heuvelruggen vol theeplantages. De tweede stop bracht ons naar Gunung Brinchang, met 2032m de hoogste berg van de regio. Een toeristische spot waar je winkels, restaurantjes en een grote uitkijktoren zou verwachten, maar niets van dat alles. Je komt aan bij een hek waarbij je het idee krijgt dat je op verboden terrein zit. Nog voor het hek stap je uit, maar vanuit daar zie je weinig en vraag je je af wat je daar doet. Totdat de gids je een oude, roestige toren wijst waar je op kunt. Je vraagt je af of dat wel echt de bedoeling is, maar het is zeker de moeite waard om een kijkje te nemen.

We hadden geluk met het zicht, want zoals de gids ons vertelde (of wijsmaakte) heb je hier van de 365 dagen per jaar maar gemiddeld op 100 dagen helder zicht. Ondertussen blijkt diezelfde gids overigens een topentertainer. Hij maakt de aardbeien-obsessie, die zich in deze streek vooral uit in de meest idiote aardbeien-merchandise, belachelijk en lacht zelf het hardst om de culturele miscommunicaties tussen de mensen in deze multiculti-samenleving.

‘Mossy forest’
Vanaf Gunung Brinchang maakten we een stop voor een wandeling door wat ze hier het ‘mossy forest’ noemen. Iets wat wij nooit eerder hadden gezien, een bos waarin je het gevoel hebt dat je over sponzen en springkussentjes loopt en dat er uitziet als uit een sprookje of een of andere fantasty-film. Het was er koel en vooral heel vochtig waardoor je op sommige plekken moest oppassen dat je niet tot je knieën door het mos zou zakken. Maar bovenal was het bijzonder, mooi en interessant met alle verhalen die onze gids, van beroep bioloog, er bij te vertellen had.

BOH theefabriek
Buiten ons bestond de groep uit vier jongens uit Irak die al drie jaar studeerden in Kuala Lumpur. Net als wij waren zij vooral geïnteresseerd in de flora & fauna van de regio, dus de stop bij de BOH theefabriek hadden we zo over kunnen slaan. Maar goed, we hadden genoten van het uitzicht over de plantages en daar hoorde de uitleg in de fabriek bij.

De gids van de fabriek leek echter een persoonlijke missie te hebben om ons westerlingen duidelijk te maken dat wij thee totaal verkeerd drinken en er eigenlijk helemaal niets van snappen. Niet op de meest subtiele manier legt hij haast razend uit dat je niet kunt genieten van thee in een theezakje, omdat het gemaakt is van afval en wij er alleen heet water met een smaakje mee maken. Nee volgens hem is het pas thee als het gekookt en gefilterd wordt waarbij de thee minimaal drie minuten, maar liefst langer moet trekken. Zónder theezakje, want dat is haast verraad. Graag had ik die man nog naast me gehad toen we de souvenirshop zagen die toch echt voor meer dan de helft gevuld was met BOH thee, in theezakjes..

Butterfly farm
De laatste stop was duidelijk de minst favoriete van de gids, want zoals hij het omschreef betaalde je RM5 om vijf vlinders te zien, maar gelukkig viel dat mee. Alleen was er op wat mooie vlinders na en een aantal dieren in te kleine hokken niet veel spectaculairs aan dus dat werd een kort bezoekje. Om vervolgens op tijd terug te gaan naar Tanah Rata.

Dat gaf ons na een snelle snack nog wat tijd om twee wandelingen te doen voordat de regen weer met bakken naar beneden zou komen. Dus snel vertrokken en na lang zoeken met flink wat extra kilometers vonden we de Robinson Waterfall. Die overigens niet zo indrukwekkend was, waardoor we twijfelden of dit het nou echt was.. maar de wandeling van een paar uur door de omgeving maakte het toch de moeite waard.

Na het eten hebben we onze doorreis geboekt, omdat we de hoogtepunten hier nu wel hadden gezien én omdat het strand roept.. Het plan: twee bussen een taxi en een boot richting Langkawi. Geschatte reistijd toch wel weer bijna een dag, maar je moet natuurlijk wat over hebben voor zon, zee, strand.

Wil je meer weten over Maleisië? Lees ook:
Grote hoogtes in Kuala Lumpur
Het regenwoud in Taman Negara

2 reacties

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.